Αμερικανό- Αραβική συνεργασία στην Ερυθρά Θάλασσα

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζέιμς Ματτίς έφτασε στο Τζιμπουτί την Κυριακή 23 Απριλίου και συνέπεσε με την προσγείωση του Αιγύπτου Προέδρου Αμπντουλ-Φατέχ Ελ Σίσι στο Ριάντ. Και οι δύο πρωτεύουσες είναι ζωτικής σημασίας για τις αραβικές προοπτικές σε σχέση με το Ιράν, για τον έλεγχο της στρατηγικής Ερυθράς Θάλασσας, η οποία προκαλεί πρωταρχική ανησυχία στους δύο επισκέπτες.

Ο Ματτίς ήταν ο πρώτος επικεφαλής της άμυνας των ΗΠΑ που επισκέφθηκε το Τζιμπουτί από το 2005. Η μοναδική αφρικανική βάση της Αμερικής στο Camp Lemonnier είναι σημαντική για τη γεωγραφική θέση της πρώην Γαλλικής αποικίας στο στενό Bab el-Mandeb μεταξύ Τζιμπουτί και Υεμένης και ως εφαλτήριο για επιθετικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ (AQAP) στην Υεμένη κατά της Αλ Κάϊντα, που συνδέεται με την al Shabaab στη Σομαλία.

Η προσπάθεια της διοίκησης του Trump να συντρίψει την τρομοκρατία στις κύριες βάσεις της έχει μετατοπιστεί το δόγμα των «αμυντικών επιχειρήσεων» σε επιθέσεις με πυραύλους ακριβείας».

Για τον Ελ Σίσι, η Ερυθρά Θάλασσα αποτελεί βασική συνιστώσα της εθνικής ασφάλειας της Αιγύπτου. Ωστόσο, από το 2015, έχει μεριμνήσει ώστε να μην αφήσει τον αιγυπτιακό στρατό να εμπλακεί στη σύγκρουση της Υεμένης. Στο μόνο που συνεισέφερε ήταν ναυτική παρουσία παράλληλα με τους στόλους της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων για τη διατήρηση του αραβικού ελέγχου του στενού Bab El-Mandeb, το οποίο διέθετε πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν και είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο, καλύπτοντας εμπορικές και ναυτικές διαδρομές από τον Περσικό Κόλπο μέχρι το Σουδάν και τη Μεσόγειο.

Ούτε το Ριάντ ούτε το Αμπού Ντάμπι, που δίνουν πολλά δισεκατομμύρια στην αιγυπτιακή οικονομία, θα ικανοποιηθούν με μια μερική αιγυπτιακή δέσμευση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό για τον έλεγχο της Ερυθράς Θάλασσας ή της σύγκρουσης της Υεμένης. Θεωρούν ότι ο στρατιωτικός ανταγωνισμός τους έχει κατά κάποιο τρόπο επιβληθεί, από την εξάπλωση της επεκτεινόμενης ιρανικής επιρροής στο σεχταριστικό κίνημα της Υεμένης και στις στρατηγικές θαλάσσιες διαδρομές.

Η επιτυχία της Τεχεράνης όχι μόνο θα έθετε σε κίνδυνο τις ακτές της Αραβικής χερσονήσου και του Κέρατος της Αφρικής, αλλά και τις ναυτικές διαδρομές.

Οι ΗΠΑ κινούνται ωστόσο ακόμη εξαιρετικά προσεχτικά στην περιοχή αυτή καθώς, το υπό διαμόρφωση δόγμα του Ντόναλντ Τραμπ δείχνει πως η Ουάσιγκτον για την όποια συμμετοχή της σε διεθνείς εμπλοκές αναζητά την παράλληλη έντονη δραστηριότητα των συμμάχων της.

Από την πλευρά αυτή, η Γαλλική παρουσία στο Τζιμπουτί, που ενισχύθηκε τελευταία και κυρίως η στρατιωτική δραστηριότητα κατά της al Shaabab στη Σομαλία από την Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δείχνουν ότι βρίσκει “ευήκοα ώτα” καθώς είτε ενισχύονται παλιές συμμαχίες ή δημιουργούνται νέες που ταιριάζουν στη νέα Αμερικάνικη εξωτερική πολιτική.

Please follow and like us: