Η κρίση του Κατάρ έφερε ανατροπές στη Ανατολική Αφρική

Η κρίση ανάμεσα στις χώρες της Αραβικής Χερσονήσου και το Κατάρ επεκτάθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο και στην Ανατολική Αφρική όπου σημειώθηκαν σοβαρές αναταράξεις, με τις περισσότερες χώρες να περνούν στην επιρροή της Σαουδικής Αραβίας εγκαταλείποντας ουδετερότητα ή φιλό-Καταρινή πολιτική.

Οι εξελίξεις που σημειώθηκαν δημιουργούν νέα δεδομένα σε μια φάση κατά την οποία η Ευρώπη, κυρίως η Γαλλία, εμφανίζεται να έχει αυξημένες ανησυχίες για την ευρύτερη περιοχή καθώς διαπιστώνεται πως μια Κινεζική ναυτική παρουσία στο Τζιμπουτί, μετατρέπεται ταχύτατα σε μόνιμη ναυτική Κινεζική εγκατάσταση στο Κέρας της Αφρικής, αυξάνοντας το ρόλο της Κίνας στον δυτικό Ινδικό Ωκεανό και τις Αφρικανικές δυτικές ακτές.

Μετά το τελεσίγραφο των 4 Αραβικών χωρών (Σ. Αραβία, Αίγυπτος, ΗΑΕ και Ομάν) προς το Κατάρ «να εγκαταλείψει τις σχέσεις του με το Ιράν, να μην επιτρέψει την εγκατάσταση Τουρκικής αεροπορικής βάσης και να σταματήσει τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας» στις ακτές της Δυτικής Αφρικής όπου το πάμπλουτο Κατάρ είχε αρχίσει το χτίσιμο μιας σειράς στρατιωτικών βάσεων και χρηματοδοτήσεων τοπικών οργανώσεων και κυβερνήσεων, τα πράγματα μεταβλήθηκαν ουσιαστικά.

Η νίκη αυτή της Σαουδικής Αραβίας στις ακτές της Αφρικής δεν πραγματοποιήθηκε χωρίς σοβαρές ανατροπές των ισορροπιών που ως σήμερα κρατούσαν τα έθνη και τις φυλές σε μια ισορροπία.

Η κυριότερη ανατροπή επήλθε στο Σουδάν. Ο πρόεδρος της χώρας Αλ Μπασίρ, καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου από το ΔΔΧ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη φιλό-Καταρινή πολιτική του χωρίς να περάσει στο στρατόπεδο της Σ. Αραβίας. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, να επιβάλλει σε βάρος της χώρας νέες κυρώσεις που καθιστούν ακόμη λιγότερο ανεκτή τη ζωή στη χώρα. Προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα προχώρησε ακόμη και σε άτυπες απελάσεις ορισμένων στελεχών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας της Αιγύπτου ενώ πληροφορίες που διαρρέονται μέσω διπλωματικών διαύλων τον εμφανίζουν να διακόπτει σχέσεις με εξτρεμιστικές Μουσουλμανικές οργανώσεις αλλά και να προσπαθεί να βρει τρόπο μείωσης της Ιρανικής παρουσίας.

Ωστόσο το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν θα συνεχιστεί η στρατιωτική συμμαχία που το Κατάρ είχε επιτύχει ανάμεσα στο Σουδάν και την Ουγκάντα, με το Χαρτούμ να έχει στείλει συνολικά περισσότερους από 300 στρατιωτικούς του να εκπαιδευθούν στην Ουγκάντα. Η προσπάθεια του Μπασίρ να διατηρήσει μια ισορροπία θα φανεί στις σχέσεις του με την Καμπάλα, καθώς η Ουγκάντα διατηρεί τις στενές σχέσεις της με το Κατάρ.

Στη γειτονική Σομαλία, η κατάσταση είναι ακαθόριστη ακόμη. Το Μογκαντίσου αρνείται να εμπλακεί στη διένεξη καθώς στηρίζεται στρατιωτικά και οικονομικά από την Άγκυρα και η τελευταία βρίσκεται στο πλευρό του Κατάρ.

Αντίθετα η Σομάλιλαντ, την ανεξαρτητοποιηθείσα επαρχία της χώρας που δρούσε το Κατάρ και δημιουργεί μια μεγάλων διαστάσεων αεροναυτική βάση (Χαργκέϊσα) πήρε θέση υπέρ της Σ. Αραβίας. Αυτό δεν είναι άσχετο από το γεγονός πως η χώρα πλήττεται από σοβαρή οικονομική κρίση και την οποία το Ριάντ υποσχέθηκε να βοηθήσει στην αντιμετώπισή της.. Αυτό υποστηρίζεται μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του Προέδρου Σιλάνιο με τον διάδοχο του Θρόνου της Σ. Αραβίας.

Τζιμπουτί

Η μεγάλη ανατροπή όμως εμφανίζεται στο Τζιμπουτί, μια «θέση-κλειδί» στους ναυτικούς δρόμους ανάμεσα στη μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό. Πριν δυο χρόνια μετά από χαμηλού επιπέδου συνομιλίες πρωτοεμφανίστηκαν να κάνουν χρήση λιμενικών εξυπηρετήσεων Κινεζικά σκάφη την ώρα που η πόλη-κράτος, εμφανιζόταν να δέχεται αφόρητες πιέσεις από την Ερυθραία. Το Τζιμπουτί εμφανιζόταν εξασφαλισμένο από το γεγονός πως μια στρατιωτική δύναμη Καταριανών είχε αναπτυχθεί στα σύνορα με την Ερυθραία (στα όρη και τις νησίδες Ντουμέϊρα) ενώ και η Αιθιοπία είχε ξεκαθαρίσει ότι στηρίζει τη χώρα καθώς μέσω του λιμανιού αυτοί διεξάγεται σχεδόν το σύνολο των εξαγωγικών και εισαγωγικών δραστηριοτήτων της.

Δυο χρόνια αργότερα, στα τέλη του πρώτου εξαμήνου του ’17, το Πεκίνο έχει καταφέρει να μεταφέρει διακριτικά μεγάλο αριθμό Κινέζων στρατιωτικών συμβούλων στη χώρα και να ελέγχει ένα τμήμα των λιμενικών εγκαταστάσεων έχοντας μετακινήσει και ναυτικές μονάδες της στην περιοχή που ελλιμενίζονται στο Τζιμπουτί.

Μια από τις αιτίες το γεγονός πως το Κατάρ απέσυρε τις δυνάμεις του δυο μόλις ημέρες μετά την προσχώρηση τόσο του Τζιμπουτί όσο και της Ερυθραίας, στη υπό την Σ. Αραβία συμμαχία των μουσουλμανικών χωρών κατά του Κατάρ.

Πρόσφατα ο Γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν είχε δηλώσει ότι το Παρίσι θα εξασφαλίσει την ανεξαρτησία του Τζιμπουτί, σε μια αμφιλεγόμενη δήλωση του, κατά πόσον αυτό αφορούσε τις απειλές τη Ερυθραίας ή την Κινεζική παρουσία.

Η περαιτέρω εξέλιξη της κατάστασης ανάμεσα στις χώρες του Κόλπου, θα έχει αναπόδραστα αποτελέσματα και στην πολιτική των χωρών της Δυτικής Αφρικής καθώς εκτός της έντονης οικονομικό-στρατιωτικής Αραβικής παρουσίας έχει αρχίσει να μετατρέπεται αργά αλλά με σταθερό τρόπο, σε πεδίο αντιπαράθεσης των μεγάλων δυνάμεων.

Please follow and like us: