Βιαστικές συνομιλίες υπό την πιέση απειλών και μιας αποτυχίας στο Κυπριακό;

Η κατάσταση στο Κυπριακό, ίσως είναι χειρότερη από κάθε άλλη φορά μιας και η Άγκυρα όχι απλά διεκδικεί παράλογες παραχωρήσεις προκειμένου να αποδεχθεί τη λύση του προβλήματος αλλά επιπλέον επιχειρεί να διεκδικήσει τον υποθαλάσσιο πλούτο της Κύπρου.

Αυτό συμβαίνει καθώς ΗΠΑ και Ρωσία, καταφεύγουν το τελευταίο διάστημα σε μικρή αναδιάταξη των πολιτικών τους έναντι των ενεργειακών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση κυρίως με το ποιοι δικαιούνται τα έσοδα από τα πιθανά κοιτάσματα.

Τουρκικές  επιλογές

Αν και η πολιτική της Άγκυρας δεν έχει ξεπεράσει τις απειλές, λεκτικές και ένοπλες, παραμένει ερωτηματικό η δυνατότητα της να προχωρήσει σε μια πραγματική στρατιωτική επιχείρηση σε βάρος του νησιού, την ώρα που αυτό όχι μόνο δεν θα της προσφέρει λύσεις στα σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει (οικονομικά, πολιτικά, εθνοτικά και στρατιωτικά) αλλά είναι πιθανόν να τα αυξήσει.

Η δυνατότητα της Τουρκίας να σχεδιάσει και να εκτελέσει μια ευρεία στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο, που θα τη φέρει μοιραία και σε σύγκρουση με την Ελλάδα, υποβαθμίζεται από την εξακολουθητική έλλειψη περίπου 3.500 αξιωματικών όλων των κλάδων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, ορισμένοι εκ των οποίων αποτελούσαν την ηγεσία του σχεδιαστικού σκέλους, παρόμοιων επιχειρήσεων.

Μια δεύτερη αρνητική υπόθεση είναι πως «μια επίθεση σε χώρα-μέλος της ΕΕ» θα έφερνε αυτόματα την Τουρκία όχι απλά αντιμέτωπη με την ΕΕ και τα συμφέροντά της, αλλά το πιθανότερο είναι πως «θα της έκλεινε την πόρτα» για αρκετά χρόνια, οδηγώντας την στο να χάσει δεκάδες δισεκατομμύρια από ευρωπαϊκά κεφάλαια αλλά και τον τουρισμό, την ώρα που ο Ερντογάν επιχειρεί να βρει ένα “modus vivandi” με τις Βρυξέλλες.

Στρατιωτική επιχείρηση  της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Κύπρο, μιας και μεμονωμένη δεν μπορεί να υπάρξει, σημαίνει κινητοποίηση μονάδων που σήμερα καλύπτουν τις ανάγκες της κατά μήκος των νοτίων και ανατολικών της συνόρων και που μια μετακίνησή τους θα σήμανε μια εκ νέου ευρεία διείσδυση κουρδικών στοιχείων στη χώρα.

Ταυτοχρόνως μια στρατιωτική επιχείρηση δεν άφηνε αλώβητες, για μια ακόμη φορά, τις σχέσεις της με το Ισραήλ καθώς αυτό θα επηρέαζε σημαντικά και ουσιαστικά τις προσπάθειες της χώρας αυτής να εξάγει τα ενεργειακά της αποθέματα στην Ευρώπη και θα ενίσχυε την σκλήρυνση εκείνων των Συριακών δυνάμεων που την κατηγορούν για νεό-οθωμανικές πολιτικές κυριαρχίας στην ευρύτερη περιοχή.

Το πιθανότερο σενάριο (όχι φυσικά το μοναδικό) είναι πως η Τουρκία θα επιχειρήσει όλα εκείνα τα τεχνάσματα, για να αποσπάσει τα μεγαλύτερα δυνατά κέρδη από την συζήτηση για τη λύση του Κυπριακού κι αν σε τελική φάση δει πως αυτά είναι μικρά για το μπόι της, να διαλύσει τις συνομιλίες και να οδηγήσει την κατάσταση σε οριστική διχοτόμηση.

Τι κάνει τώρα η Άγκυρα

Στη φάση αυτή χρησιμοποιεί δυο «πολιορκητικούς κριούς». Ο πρώτος είναι η παρουσία στο πλευρό της Βρετανίας. Η Βρετανία παραδοσιακά «αγαπά» την Τουρκία, ιδιαίτερα μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου πολέμου.

Ο δεύτερος είναι ο εκπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαρ Έιντε, που με λάθη, παραλείψεις και αρκετά ψέματα, επιχείρησε να επιβάλλει μια ατζέντα καθ’ ολοκληρίαν φιλοτουρκική. Η κατακραυγή που προκάλεσε από την Αθήνα και στη συνέχεια (και καθυστερημένα) από τη Λευκωσία τον οδήγησαν σε ορισμένες διορθώσεις.

Σήμερα ο κ. Έιντε αναμένεται να συναντηθεί με τον Έλληνα υπεξ, Νίκο Κοτζιά για να εξετάσουν το κατά πόσον είναι δυνατόν να υπάρξει ένας νέο γύρος απ’ ευθείας συνομιλιών για το Κυπριακό στην Ελβετία, κάτι που ο Τουρκοκύπριος πρόεδρος Μουσταφά Ακιντσί, ως σήμερα απορρίπτει.

Φυσικά, ο νέος γύρος θα πρέπει να περιλαμβάνει και τα θέματα «Ασφάλειας και εγγυήσεων» που η ¨Αγκυρα αρνείται κατηγορηματικά να συζητήσει στη φάση αυτή.

Στο μεταξύ σύμφωνα με δημοσίευμα χθες του «Φιλελεύθερου» Κύπρου, η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκωσία ενημέρωσε τις τουρκοκυπριακές αρχές για τη δυσαρέσκειά της, σχετικά με τον τρόπο που χειρίζεται την πρόοδο των συνομιλιών και πως αποδίδουν ευθύνες για καθυστερήσεις στην τ/κ πλευρά. Το γεγονός, αν αληθεύει, ενδεχομένως να συμβάλλει είτε στην ταχύτερη επανέναρξη τους, είτε στην οριστική διακοπή τους.

Ελληνική παρέμβαση ουσίας

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, αναφορικά με τη προχθεσινή δήλωση του Εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Τουρκίας, Χουσείν Μουφτίογλου, σχετικά με τις εξελίξεις στο Κυπριακό , στις οποίες ο τούρκος εκπρόσωπος είχε κατηγορήσει την Ελληνοκυπριακή πλευρά για τη στασιμότητα στις συνομιλίες, ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Στράτος Ευθυμίου δήλωσε τα εξής:

«Η Ελλάδα διαχρονικά και συστηματικά στηρίζει την εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος στη βάση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών. Γι’ αυτό και εγκαίρως -εδώ και ενάμισι χρόνο-  υπογράμμισε προς όλες τις πλευρές, των Ηνωμένων Εθνών συμπεριλαμβανομένων, τη σημασία ενδελεχούς και έγκαιρης διαπραγμάτευσης των θεμάτων εγγυήσεων και ασφάλειας, προκειμένου να μην οδηγηθεί η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού σε αποτυχία. Τώρα, όμως, για ακόμη μια φορά, η Άγκυρα –για λόγους εξυπηρέτησης των γεωπολιτικών της συμφερόντων- και ο κ. Ακιντζί οδηγούν σε αδιέξοδο τη διαπραγματευτική διαδικασία υπό τα Ηνωμένα Έθνη, επικαλούμενοι μεθοδολογικούς λόγους και επιχειρώντας να τερματίσουν τη διαπραγμάτευση, επειδή είναι απρόθυμοι να συζητήσουν τον πυρήνα του Κυπριακού προβλήματος που είναι τα θέματα εγγυήσεων και ασφάλειας.

Τα ζητήματα αυτά, όμως, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη φύση του Κυπριακού προβλήματος που είναι εξ ορισμού ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής της Κύπρου από τον τουρκικό στρατό.
Αναρωτιόμαστε, τί πιστεύει η Τουρκία; Ότι το γεγονός ότι παρανόμως κατέχει την Κύπρο δεν θα πρέπει να είναι η ουσία και το αντικείμενο της λύσης της εξωτερικής πτυχής του Κυπριακού;
Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις».

Please follow and like us: