Η Μ. Σπυράκη, η κυβέρνηση και η πραγματικότητα στο «Μακεδονικό»!

Τελικά μίλησε η Μαρία Σπυράκη, ευρωβουλευτής κι εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, με τον Zoran Zaev, κι αν ναι, μία ή δύο φορές; Μίλησαν επίσημα (με την ιδιότητα της εκπροσώπου του Κυριάκου Μητσοτάκη) δηλαδή) η ανεπίσημα, όπως η ίδια επικαλείται;

Στην πολιτική το ερώτημα αυτό, που απασχόλησε πολύ χθες τον Ελληνικό και ξένο τύπο, την κυβέρνηση και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι πλαστό και μας απομακρύνει από ην ουσία του ζητήματος, αν δηλαδή αποδεχόμαστε τη «Συμφωνία των Πρεσπών» , ολόκληρη ως έχει, μέρος της ή αν δεν επιθυμούμε συμφωνία.

Παρόλα αυτά, η παράλειψη κοινοποίησης της συνάντησης ή συναντήσεων της κας Σπυράκη (ή όπου άλλου έχει την όποια θεσμική θέση στο πολιτικό σύστημα) είναι λάθος κι εγείρει δικαίως ερωτήματα. Όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο, και η κα Σπυράκη είναι πολλαπλώς) δεν υπάρχει «δικαιολογία» πως η όποια συνάντηση με επισήμους άλλης χώρας είναι «τυχαία», προσωπική» ή «χωρίς σημασία».

Όπως δεν υπάρχει «ολίγον έγκυος», έτσι δεν υπάρχουν δικαιολογίες για την  προσπάθεια διατήρησης του «μυστικού», ιδιαίτερα καθώς η κα Σπυράκη (και ο Πρόεδρος της ΝΔ) γνωρίζουν πολύ καλά ή θα όφειλαν να γνωρίζουν καλά, πως «δεν υπάρχουν –πλέον- μυστικά»!

Ως εδώ όμως, με αυτή την υπόθεση που στην ουσία της είναι «παραπολιτική» και δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα, όσους ενδιαφέρονται για την ουσία της πολιτικής.

Η ουσία

Το ζήτημα είναι η περαιτέρω εξέλιξη της «Συμφωνίας των Πρεσπών» είναι αυτό που ενδιαφέρει μετά το αποτυχημένο συνταγματικά δημοψήφισμα.

Από τις χθεσινές εκδόσεις της FAZ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, παρακολουθήσαμε τους διαλόγους μια προσπάθειας των γειτόνων μας να οδηγηθούν σε μια ενιαία «εθνική γραμμή» πριν την οριστική συμφωνία. Διαβάσαμε τις απόψεις που εξέφρασε η Ελληνική κυβέρνηση μέσω του υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά και του ίδιου του πρωθυπουργοί Αλέξη Τσίπρα. Φυσικά, κι αυτό θέλει προσοχή, όπως αποδόθηκαν από τους κυρίους Nikola Dimitrov και Zoran Zaev.

Οι μόνοι που μπορούν να τους επιβεβαιώσουν ή να τους διαψεύσουν είναι οι ίδιοι οι συνομιλητές τους. Αυτό θα είχε τη σημασία του καθώς φαίνεται πως στη διάρκεια της συνάντησης της Βουλιαγμένης, πράγματι ο κ. Κοτζιάς είχε αποδεχθεί κι είχε προτείνει μάλιστα την ονομασία «Μακεδονία του Ίλιντεν» αγνοώντας τι σηματοδοτούσε από πλευράς σλαβικών διεκδικήσεων.

Είναι επίσης φανερό πως τη μεν γλώσσα η Αθήνα δεν την διαπραγματεύθηκε καν, έχοντας την αποδεχθεί πριν το ξεκίνημα των συνομιλιών και πως η επιμονή της είχε να κάνει με το κάνει με το erga omnes που το πέτυχε αλλά χωρίς να περιλαμβάνει «γλώσσα» και «ταυτότητα» καθώς ικανοποίησε τα δυο σημαντικότερα, πλην ονομασίας, αιτήματα των Σκοπίων.

Ενδιαφέρον επίσης θα είχε, να αποσαφηνιστεί από την Ελληνική πλευρά (Κ. Καραμανλής & Ντόρα Μπακογιάννη) αν όντως στο Βουκουρέστι είχαν αποδεχθεί την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας- Σκόπια», κάτι που δεν έγινε γνωστό τότε, αντίθετα είχαν ακουστεί άλλα ονόματα.

Υπάρχουν πολλά ερωτηματικά επίσης για τον τρόπο διαπραγμάτευσης αφού (γίνεται κι αναφορά) όλα δείχνουν πως τα δυο μέρη συμφώνησαν σε «μυστικές διαπραγματεύσεις» κάτι που δεν συνηθίζεται στη δημοκρατική Ευρώπη (που εμείς «ανήκομεν» κι εκείνοι επιζητούν).

Η επόμενη ημέρα

Σιγά- σιγά, κι ενώ τα χειροκροτήματα των άμεσα ενδιαφερόμενων για περίληψη της γείτονος στους σχεδιασμούς τους συνεχίζονται, αρχίζουν κι εμφανίζονται τα πρώτα ερωτηματικά, αμφιβολίες και συμπτώματα επανεξέτασης του ζητήματος, με βάση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, που ακόμη και το ελληνικό υπεξ χαρακτήρισε «αντιφατικό».

Χθες παρουσιάστηκε και η αυστηρή παρέμβαση της Μόσχας, που μίλησε για «σεβασμό στο Σύνταγμα» (δημοσιεύεται σε άλλη στήλη), μια αντιφατική θέση με βάση τον τόπο που χειρίζεται τα εσωτερικά της ζητήματα.

Οι επιλογές του Z. Zaev είναι περιορισμένες. Αν δεν λάβει τα 2/3 των κοινοβουλευτικών ψήφων (80) δεν μπορεί να περάσει την αναγκαία Συνταγματική μεταρρύθμιση που προβλέπει ρητά η «Συμφωνία των Πρεσπών». Στην περίπτωση αυτή, θα οδηγηθεί σε δύσκολες εκλογές, μιας και το αποτέλεσμά τους δεν είναι άγνωστο μόνο για τον ίδιο, αλλά και την ομάδα των Αλβανικών κομμάτων που τον στηρίζει.

Ο Αλβανικός παράγοντας είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένος από το αποτέλεσμα, με μόνους ικανοποιημένους τους ακραίους εθνικιστές σε Κόσοβο και Αλβανία που βλέπουν στις εξελίξεις στην πΓΔΜ, μια ευκαιρία δράσης.

Η Αθήνα απέναντι σε όλα αυτά τα ενδεχόμενα παραμένει σιωπηλή και χωρίς σοβαρή πολιτική αντίδραση καθώς φοβάται τις όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει μια παρέμβασή της τώρα, στο εσωτερικό της πΓΔΜ.

Στον προεκλογικό χρόνο που ανοίγεται μπροστά μας (αν αποτύχει η Κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας) δεν αποκλείεται προς ενίσχυση του SDSM και  του Zaev να της ζητηθούν από τον «διεθνή παράγοντα» νέες Ελληνικές παραχωρήσεις. Αυτό απαιτεί προετοιμασία και νέους σχεδιασμούς καθώς δε αντιμετωπίζεται με την πολιτική «ό,τι έδωσα, έδωσα».

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να παλέψει κι είναι επίσης αποφασισμένη να ασκήσει μια δημόσια πολιτική, ενημέρωσης και συμμετοχής των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Ελπίζουμε να το κάνει. Διαφορετικά το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που κι η ίδια αναμένει…

Please follow and like us: