Η κυβέρνηση καλείται να κάνει πίσω στον «οδικό χάρτη Νίμιτς»

Η επίσκεψη του Ισραηλινού Προέδρου από χθες στη χώρα μας, έδωσε την ευκαιρία στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, να χαμογελάσουν ευάρεστα καθώς οι Ελληνό- Ισραηλινές σχέσεις βαίνουν καλώς, σε μια περίοδο που η χώρα πλήττεται σφοδρά σε όλα τα μέτωπα της εξωτερικής της πολιτικής, τα λεγόμενα και εθνικά θέματα.

Αντιθέτως, η παρουσία του Μάθιου Νίμιτς και κυρίως η δήλωση του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, (σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ και θα μεταδοθεί απόψε) «Στηρίζουμε τον Μάθιου Νίμιτς και τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών. Είμαι αισιόδοξος. Και θα κάνουμε τα πάντα, ως Αμερική, να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες του Νίμιτς στις μέρες και τις εβδομάδες που έχουμε μπροστά μας», αύξησε τις πιέσεις στην πολιτική και πολιτειακή ηγεσία, που επιχειρεί ανέτοιμη να επιλύσει σημαντικά εθνικά ζητήματα.

Η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να μεταβάλλει την ως τώρα στάση της στο ζήτημα της διαπραγμάτευσης με τα Σκόπια επιχειρώντας, σε πρώτη φάση, να καταστήσει περισσότερα σαφές πως δεν θα προχωρήσει σε παραχωρήσεις προς την πλευρά της πΓΔΜ, αν δεν υπάρξει κάποιο σοβαρό αντίβαρο από την πλευρά τους. Η σαλαμοποίηση του ζητήματος βάσει των προτάσεων Νίμιτς, έγινε σαφές πως έπεσε τόσο επάνω στην άρνηση της ΝΔ, όσο και ορισμένων δυνάμεων εντός της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Β. Λεβέντη.

Ωστόσο, σημαντικότερη υπήρξε η αντίδραση που εκδηλώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας, έστω κι αν αυτή πραγματοποιήθηκε με εξαιρετικά διακριτικό τρόπο.

Καθώς το κυβερνητικό σχήμα εμφανίζεται στο ζήτημα διασπασμένο, αποτελεί ανάγκη για τον ΣΥΡΙΖΑ να περιφρουρήσει τις πολιτικές δυνάμεις που δέχονται να συμβαδίσουν μαζί του. Γιατί, είναι σαφές καθημερινά, ότι ακόμη και τα εθνικά θέματα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μέρος της προσπάθειά του να παραμείνει στην εξουσία.

Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι καλείται να επαναδιαπραγματευτεί, με τις ΗΠΑ, που αποφάσισαν (πριν από εμάς για εμάς) το όνομα, για τη διαδικασία που θα ακολουθήσει μιας και ο «οδικός χάρτης Νίμιτς» απορρίπτεται από τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

Υπάρχει φυσικά η βιασύνη από την πλευρά της Ουάσιγκτον, σχετικά με την ένταξη της πΓΔΜ, στο ΝΑΤΟ σε πέντε μήνες από τώρα. Αυτή η ημερομηνία, που αποτελεί ένα είδος «γκιλοτίνας» για την σταθερή πρόοδο των συνομιλιών, είναι αναγκαίο να μεταβληθεί ή να βρεθεί μια διαδικασία που να επιτρέπει να γίνουν τα βήματα με ψυχραιμία και να βγούμε από το αδιέξοδο.

Πρόσφατα, εξαιτίας των μνημονίων, η σημερινή κυβέρνησή μας επιχείρησε συχνά να μεταβάλλει όρους ή διαδικασίες των μνημονίων και κάθε φορά βρισκόταν αντιμέτωπη με την απάντηση «μετά τις υπογραφές δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτε» ή απλά με τη γνωστή φράση «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου». Ας μην βιάζεται λοιπόν και ας μην δεσμεύεται σε «διευκολύνσεις» πριν έχει μια ολοκληρωμένη συμφωνία, με την οποία θα πρέπει να συμφωνούν τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα, οι επιστήμονες των διεθνών σχέσεων και τελικά η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Τα συλλαλητήρια δεν είναι αποτέλεσμα αργόσχολων και κομπλεξικών εθνικιστών.  Είναι αποτέλεσμα αγωνίας συμπολιτών μας που θεωρούν ότι χρειάζεται διαφορετική πολιτική στο ζήτημα και το εκδηλώνουν ειρηνικά και αποφασιστικά. Αυτό, παρότι ορισμένοι το απορρίπτουν, η κυβέρνηση το μελετά και γνωρίζει πως πρόκειται γι’ αυτούς που μπορεί να την ανατρέψουν, αν θεωρήσουν πως κάνει συμφωνίες στην πλάτη τους, σε βάρος της χώρας.

Please follow and like us: