Την ώρα που πληθαίνουν οι απειλές, η κυβέρνηση «περί άλλα τυρβάζει»

Την ώρα που το βλέμμα του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στρέφεται όλο και περισσότερο στις εξελίξεις στο εσωκομματικό πεδίο, καθώς πλησιάζουμε στις εκλογές, δυο από τους υπουργούς του, υπεύθυνοι για την ασφάλεια και ακεραιότητα της χώρας επιδίδονται σε παραστάσεις μεγαλείου, επιτρέποντας να τρέχουν εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας χωρίς την παρέμβασή μας και τ’ αντανακλαστικά μας σε ετοιμότητα.

Οι υπουργοί Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, και Άμυνας Πάνος Καμμένος, παρά το γεγονός πως ερίζουν σχετικά με την «Συμφωνία των Πρεσπών», είναι εξίσου ανεύθυνοι στην αντιμετώπιση των απειλών που δημιουργούνται για τη χώρα.

Αυτό είναι αποτέλεσμα της ελλιπούς αντιμετώπισης των κρίσεων που γεννώνται στην ευρύτερη περιοχή, είτε είναι οι συνεχείς τουρκικές απειλές στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο, είτε είναι η «πολεμική δυναμική» που εμφανίζεται όλο και περισσότερο στην κεντρική Βαλκανική.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, ελάχιστα ενδιαφέρθηκαν να αντιμετωπίσουν τις τουρκικές απειλές στη ΝΑ Μεσόγειο, που όμως αναφέρονταν σε σημαντικό βαθμό στο χώρο της Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ. Απάντησε χαμηλόφωνα η Λευκωσία αλλά η Ελλάδα, δεν είναι…η Λευκωσία.

Το υπουργείο Εξωτερικών σιώπησε, λένε, για να μην χαλάσει το «καλό κλίμα» των σχέσεων Τσίπρα- Erdogan, χωρίς να είναι σε θέση να προσδιορίσουν τι σημαίνει αυτό.

Στη Βαλκανική ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Junker προειδοποίησε από τη Βιέννη, για τον κίνδυνο πολέμου στα Βαλκάνια αν η Ευρωπαϊκή Ένωση εξαλείψει τις ελπίδες ένταξης των χωρών της περιοχής αυτής.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε ένα νέο σχήμα διεύρυνσης που το αποκάλεσε «προενταξιακό», για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που θα εμπεριέχει γι’ αυτές υποχρεώσεις αλλά και πλεονεκτήματα, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη ρωσική διείσδυση. Αλλά η προοπτική αυτή υπονομεύει τη «διαδικασία των Πρεσπών». Ουδείς του απάντησε…

Την ίδια ώρα, σιωπηλά και κοιτώντας προς άλλη κατεύθυνση επιτρέπουμε στο ΝΑΤΟ να χρησιμοποιήσει τακτικές λογιστικές εγκαταστάσεις της Ελλάδας (λιμάνια κι αεροδρόμια, Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Αλεξανδρούπολης) για μια άσκηση στη Βουλγαρία, στην οποία η πΓΔΜ μετέχει για πρώτη φορά σαν «Μακεδονία». Η αντίδρασή μας ήταν να αποσυρθούμε. Δεν τους κάηκε καρφί, γιατί τη διευκόλυνση χρειαζόντουσαν. Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας έκαναν πως «δεν άκουσαν, δεν έβλεπαν»…

Λίγο βορειότερα, χώρες γειτονικές σχεδιάζουν «ανταλλαγή εδαφών» (σε άλλο θέμα σήμερα). Εμείς περιμένουμε τι, προκειμένου να αντιδράσουμε. Έχει ληφθεί απόφαση, σε εθνικό επίπεδο, αν αυτή η προοπτική μας συμφέρει, αν είναι αποδεκτή; Ή θα χρεώσει τη χώρα ο Ν. Κοτζιάς με μια ακόμη απόφασή του, γιατί «έτσι του αρέσει»;

Όμως η ευθύνη δεν είναι δική τους. Γιατί τους υπουργούς τους επιλέγει ο… πρωθυπουργός!

Please follow and like us: