Συμφωνία για το καθεστώς της Κασπίας μετά από δεκαετίες έντασης

Σε κατ’ αρχήν συμφωνία για το νομικό καθεστώς της Κασπίας -μια ιστορική συμφωνία, η οποία βρισκόταν στα σκαριά επί 22 χρόνια- κατέληξαν οι ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν, του Ιράν, του Καζακστάν, της Ρωσίας και του Τουρκμενιστάν.

Τη συμφωνία υπέγραψαν στην πόλη Aktau του Καζακστάν οι πρόεδροι του Αζερμπαϊτζάν Ilam Aliev, του Ιράν Hasan Rohani, του Καζακστάν Noursultan Nazarbayev, της Ρωσίας Vladimir Putin και του Τουρκμενιστάν Gourbagulai Berdimuhamedov.

Με το έγγραφο ρυθμίζεται η πρόσβαση στην θαλάσσια επιφάνεια αλλά και στον πυθμένα της Κασπίας, καθώς και μια σειρά από άλλα ζητήματα, όπως η αλιεία, η κατασκευή πετρελαιαγωγών και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Μια από τις σημαντικές παραγράφους της συμφωνίας είναι εκείνη η οποία απαγορεύει την παρουσία στρατιωτικών βάσεων και πλοίων μη παράκτιων κρατών στην περιοχή.

Ένας αριθμός ξεχωριστών διακυβερνητικών συμφωνιών που υπογράφηκαν στο Aktau καθορίζουν το πλαίσιο της συνεργασίας στο εμπόριο, τις μεταφορές και την πρόληψη επεισοδίων.

Η διαμάχη για την Κασπία ξεκίνησε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Το νομικό καθεστώς της Κασπίας έγινε εξαιρετικά σημαντικό καθώς η περιοχή πλέον μοιραζόταν ανάμεσα σε πέντε διαφορετικά κράτη, αντί για δύο.

Στις διαπραγματεύσεις με τις μετα-σοβιετικές χώρες, η Τεχεράνη επέμεινε είτε στον διαχωρισμό της θαλάσσιας περιοχής σε πέντε ίσα τμήματα ή στην από κοινού ανάπτυξη όλων των φυσικών πόρων της Κασπίας.

Καμία από τις γειτονικές χώρες δεν συμφώνησε με αυτές τις προτάσεις και τρεις από αυτές -η Ρωσία, το Καζακστάν και το Αζερμπαϊτζάν- ουσιαστικά μοίρασαν τη βόρεια Κασπία ανάμεσά τους χρησιμοποιώντας διαχωριστικές γραμμές με βάση το «Δίκαιο της Θάλασσας».

Και οι πέντε ηγέτες χαρακτήρισαν τη σημερινή συμφωνία ιστορική, αλλά έδωσαν λιγοστές πληροφορίες σχετικά με τον διαχωρισμό του πετρελαιοφόρου πυθμένα της Κασπίας καθώς φαίνεται πως ο σχεδιασμός της υφαλοκρηπίδας (και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ) θα γίνει σε χωριστή διάσκεψη.

Ο Ιρανός ηγέτης Rohani, δήλωσε ότι η οροθεσία των συνόρων απαιτεί περαιτέρω διαβουλεύσεις και ξεχωριστές συμφωνίες ανάμεσα στα παράκτια κράτη.

Please follow and like us: